بيان آيهء 96 لغت بحر : منظور هر آبى است عرب « نهر » را هم « بحر » مىنامد . مثل « ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ » ( روم 41 : فساد در خشكى و غير خشكى ظاهر شد ) اغلب مورد استعمال « بحر » در آبهاى شور است . لكن هر گاه بطور اطلاق گفته شود شامل نهرها هم مىشود . سياره : مسافران اعراب متاعا : مصدر منصوب ، مفعول مطلق ، زيرا در « أُحِلَّ لَكُمْ » معناى « متعكم » وجود دارد . چنان كه در « حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ . . . كِتابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ » ( نساء 23 ) نيز در « حرمت » معناى « كتب » وجود دارد . مقصود اكنون خداوند متعال به بيان شكارهاى حلال و شكارهاى حرام پرداخته ، مىفرمايد : أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ : شكار آبى براى شما حلال است . البته با اين آيه ، شكار هاى تازه ، حلال شمرده شده است ، و گرنه دربارهء شكارهاى كهنه و حلال بودن آن گفتگويى نيست . چنان كه ابن عباس و زيد بن ثابت و سعيد بن جبير و سعيد بن مسيب و قتاده و مجاهد گويند . وَ طَعامُهُ : و خوراكيهاى دريا . در اينباره اختلاف است . ابن عباس و ابن عمر و قتاده گويند : مقصود حيوانات مرده است كه از روى آب گرفته ميشوند لكن آنچه مناسب مذهب ماست ، قول ديگرى است از ابن عباس بنا بروايت ديگر - و سعيد بن مسيب و